Op 23 maart 2016 is EU Verordening nr. 2015/2424 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de verordening inzake het Gemeenschapsmerk in werking getreden (ook wel de Uniemerkenverordening genoemd).

Onder andere de naam van het Europese merkenbureau werd gewijzigd van OHIM (Office for Harmonization in the Internal Market) naar EUIPO (European Union Intellectual Property Office)

en de merken die door het EUIPO worden beheerd, worden voortaan Uniemerken genoemd in plaats van Gemeenschapsmerken. Daarnaast is ook het taksenstelsel voor merken gewijzigd evenals de onderzoeksprocedures, absolute weigeringsgronden, oppositie- en doorhalingsprocedures, relatieve weigeringsgronden en beroepsprocedures.

De wijzigingsverordening bevat een aantal bepalingen die pas op 1 oktober 2017 in werking traden.

 

Afschaffing vereiste voor grafische voorstelling vatbaar

Voor 1 oktober 2017 konden alleen tekens die vatbaar waren voor grafische voorstelling een merk zijn. Per 1 oktober 2017 is het vereiste ‘voor grafische voorstelling vatbaar’ geschrapt wat het mogelijk maakt om tekens in iedere vorm te registeren wanneer deze met algemeen beschikbare technologie kunnen worden weergegeven. Zo zal het nu makkelijker worden om niet-traditionele tekens zoals klanken, hologrammen of multimedia als merk te registeren middels bijvoorbeeld een MP3 of MP4 bestand.

Voorwaarde blijft wel dat het teken, net zoals vóór 1 oktober 2017, duidelijk, nauwkeurig, als zodanig volledig, gemakkelijk toegankelijk, begrijpelijk, duurzaam en objectief is en onderscheidend vermogen bezit voor de waren en/of diensten waarvoor het wordt aangevraagd.

 

Introductie Uniecertificeringsmerk

In de Benelux kennen wij het collectieve merk waaronder zowel verenigingsmerken als keurmerken vallen. In de Europese Unie is het collectieve merk echter alleen een verenigingsmerk en geen keurmerk. Per 1 oktober 2017 kan in de Europese Unie ook een certificeringsmerk worden aangevraagd wat het karakter heeft van een keurmerk.

Het Uniecertificeringsmerk wordt gedefinieerd als een merk “op grond waarvan de waren of diensten die door de houder van het merk zijn gecertificeerd met betrekking tot het materiaal, de wijze van vervaardiging van waren of verrichting van diensten, kwaliteit, nauwkeurigheid of ander kenmerken, met uitzondering van de geografische herkomst, kunnen worden onderscheiden van waren en diensten die niet als zodanig zijn gecertificeerd” en biedt de garantie dat de desbetreffende waren of diensten voldoen aan specifieke, objectief meetbare criteria.

Naast het vereiste van onderscheidend vermogen moet de aanvrager in het geval van een Uniecertificeringsmerk binnen twee maanden na de aanvraag een reglement indienen met daarin de kenmerken van de te certificeren waren of diensten, de voorwaarden voor het gebruik van het desbetreffende Uniecertificeringsmerk en de test- en toezichtmaatregelen door de houder van het Uniecertificeringsmerk.

 

Wijzigingen in de Benelux

Als gevolg van de nieuwe Merkenrichtlijn moeten de nationale autoriteiten de richtlijn binnen 3 jaar omzetten in nationale wetgeving. Dit houdt in dat de bepalingen met betrekking tot de afschaffing van het ‘voor grafische voorstelling vatbaar’-vereiste en de introductie van het Uniecertificeringsmerk, naast enkele procedurele veranderingen, vóór 13 januari 2019 geïmplementeerd moeten worden in het Benelux Verdrag voor de Intellectuele Eigendom. Vanzelfsprekend houden wij u op de hoogte.

 

Mocht u naar aanleiding van bovenstaande nog vragen hebben of uw (keur)merk vast willen leggen, aarzelt u dan niet om contact met ons op te nemen.